CV

Corrie van Heijst studeerde in 1974 af aan de Academie St.Joost in Breda. Zij maakt voornamelijk  schilderijen in olieverf, maar ook tekeningen, aquarellen en zeefdrukken.  Haar werk  is te vinden in collecties van particulieren en bedrijven in binnen- en buitenland.

De kracht van haar werk zit in het spanningsveld tussen wat te zien is en wat wordt gesuggereerd. De ruimte voor steeds weer nieuwe associaties maakt dat het werk blijft  boeien.

Figuratief - Abstract

Het is onmiskenbaar figuratie. Er is gewerkt in een snelle, schetsmatige stijl, modern maar niet modieus.  Snel en schetsmatig betekent niet dat de schilderijen ook snel opgezet en tot stand gekomen zijn. Waarschijnlijk is het tegendeel het geval, de schilderijen wijzen daar op. Vaak is er sprake van een verdubbeling van het personage: een hoofd dat vreemd ‘uitklapt’, een figuur die voor een afwezige spiegel staat. Het zijn verdubbelingen die alleen betekenisvol kunnen worden in relatie tot abstractie en niet enkel als een simpele snel opgezette figuur. Zouden de werken snel en zonder reflectie tot stand gekomen zijn dan zouden deze abstracties niet, bij wijze van spreken, te lezen zijn. Strikte figuratie laat geen verdubbelingen toe of abstract aangeduide spiegelingen. Eerder zou het ‘ontdubbeling’ moeten zijn: maar dat zou in feite ook weer op abstractie wijzen.

Een ander aspect dat opvalt, is het verdwijnen van geschiedenis, van het verhalende. In het iets oudere werk is hier en daar een context aangegeven, in de recente schilderijen ontbreekt die. Daardoor neemt de graad van abstractie toe. We zouden niet kunnen zeggen wat de figuratieve achtergrond is van de verbeelde personages.

Maar niet alleen de contextuele geschiedenis verdwijnt, ook de figuren zelf lossen meer en meer op in de achtergrond. Deze voorgond-achtergrond problematiek,  een belangrijke beeldmethodiek in de schilderkunst, wordt ingezet om de figuratie te ontdoen van feitelijkheid. Ik kan over de personages niets meer opmerken dan dat ze zijn. Ze zijn om het met een oude scholastieke uitdrukking te zeggen, zichzelf genoeg. En dat ‘zijn’ is enkel als abstractie op te vatten.

Ad van Rosmalen, hoofd opleiding beeldende kunst Akademie voor Kunst en Vormgeving St.Joost, Breda en Den Bosch

Exposities

1974/75 NBKS, Tilburg
1976     Stedelijk Museum, Schiedam
De Beijerd, Breda
Galerie Signature, Breda
Galerie Inside, Oisterwijk
Westerkerk, Amsterdam
De Vleeschhal, Middelburg
Objet d’Art, Den Haag
1977    ’t Hoogt, Utrecht
1984    Galerie Segeren, Breda
New Dutch Design, Utrecht
Aegon, Den Haag
1987    Galerie Segeren, Breda
1996    De Klokkenberg, Breda
1998    Galerie Segeren, Breda
1999    Stadskantoor, Breda
Vierwindenhuis, Amsterdam
2001    Kunstwerk Stima, Breda
2003    Rietveld  en Friends, Breda
2004    Mevrouw Jansen, Breda
Onder de Toren, Breda
SVP Sfeerbeheer, Amsterdam
2006    Galerie Segeren, Breda
Vierwindenhuis, Amsterdam
Galerie Stima, Breda
2007    Breda ontmoet Oosterhout, Oosterhout
2008    KODL, Stadsgalerij Breda

Category Archives

Monthly Archives

-->